Ouirgane-Marrakech-Essaouira-Taghazout

DSC_0527.JPG

 

Na bijna 3 jaar is het terug zover, we reizen terug buiten Europa, en deze keer is er nog een meneertje mee! Mister Ziggy (geboren op 8 april 2019) is 2 jaar en zegt deze keer geen nee!

 

Het was een beetje spannend of we wel konden vertrekken met de ganse Covid-pandemie maar op 22 juli stappen we in Brussels South (of beter gekend als Charleroi) het vliegtuig op richting Marrakesh. Het land is nog maar net terug open en dat merk je ook. Het vliegtuig zit vol met gezinnen die hun familie gaan bezoeken en slechts enkele echte toeristen.

 

Na nog geen vier uur vliegen komen we aan in Marrakesh, het is alsof er een warme haardroger in ons gezicht blaast en we haasten ons weg naar de Atlas in de hoop op wat verkoeling, dit lukt voor enkele graden, het is 37 in plaats van 42 graden als we ‘s avonds toekomen ☺

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Onze eerste nacht brengen we door in Ouirgane, een klein dorpje in het Atlas gebergte in het hart van het Toubkal National Park.We logeren er in Ouirgane ecolodge, (link toevoegen https://www.ouirgane-ecolodge.com) een heerlijke oase van  rust een uurtje rijden van Marrakesh.

 

Omdat het onze eerste stop is en het zo ontzettend warm is, zelf de eigenaars zweten en puffen ☺ komen wij niet veel verder dan het zwembad en een tochtje naar een winkeltje in het dorp op zoek naar melk, wat al een hele uitdaging was.

Maar er is genoeg te doen, je kan hier echt super mooie wandelingen maken, mountanbiken en  meerdaagse trektochten, the sky is the limit!  

 

Na drie nachtjes zijn we klaar om verder te gaan, we hebben ons oorspronkelijk plan aangepast (we gingen dieper de Atlas ingaan-een trip van zes uur- maar houden dat voor een andere keer omdat het echt te warm is).

Ons kompas is nu gericht naar het Noorden waar we iets onder Marrakech, dichtbij het lake takerkoust (40 min van Marrakech) gaan vestigen in Jnane Tihihit.

Dit toevalige verblijf blijkt echt een pareltje te zijn!   

 

Jnane Tihihit(http://www.jnane-tihihit.com/fr/)  is een oase van rust zo dichtbij Marrakech, omgeven door vijgenbomen, granaatappelbomen en maar liefst meer dan 18 soorten dieren die op de boerderij wonen. Dit is een echt feest voor de kinderen! Ze mogen meehelpen met het melken van de koeien, geiten, eten geven aan de kleine biggetjes, een tochtje op een paard of heb je liever een ezel, het kan allemaal! ☺

Er is zelfs een kinderhuisje waar ze met modder en water de technieken leren over de traditionele bouwtechnieken.
Het zwembad is zonder chemicalieën of cloor want het wordt elke avond geledigd om de groeten en fruitbomen te bewateren, ’s nachts hoor je dan verschillende sluisjes opengaan. Tegen ’s ochtends is het terug gevuld met water, klaar om terug te geven aan de bodem.

 

Ook alles wat op je bord komt is afkomstig van de boerderij, het vlees, de yoghurt, groenten, fruit, honing…noem maar op.

Een heerlijke en eerlijke keuken die ook onze kids konden apprecieren, zij blij, wij blij ☺

 

 

Na drie nachtjes verlaten we met gevulde maagjes en een uitgerust gevoeld het kleine paradijsje. Deze keer hebben we een ritje van net geen uurtje voor de boeg. We gaan naar Marrakech!
Na 10 minuutjes rijden vallen de kindjes al in slaap en al snel zien we aanwijzingen naar de grote stad. 

Eenmaal toegekomen in de stadsrand moeten we wennen aan de drukte die we al even niet meer hebben meegemaakt.

Onze chauffeur zet ons af aan het begin van de medina, waar de eigenaar waar we gaan logeren ons reeds staat op te wachten.

Dat het broeierig heet ging zijn wisten we,   maar dat het ZO heet zou zijn lag buiten onze verwachtingen. Zelfs de Marrokanen klagen en zijn dit niet gewoon.

 

Gelukkig verblijven we in een Riad, (Riad-Selouane) waar er een klein zwembadje is. De komende dagen zullen we vooral rond het zwembadje hangen en schrijven voor Soultravel.

De voorlaatste dag hebben we nog een activiteit gepaland. 

We gaan fietsen!
Lotte heeft er met haar man en fantastisch team een schitterend ViaVia restaurantje opgericht die ook fietstochten aanbiedt (https://viavia.world/nl/afrika/marrakech).
Om de hitte zoveel mogelijk te vermijden vertrekken we vroeg (9u) -voor ons althans ;-)

Zo staan we met enige vertraging klaar om de stad in te trekken met de fiets.

Het wordt een leuk tochtje, en we komen heel veel te weten over de stad en zijn geschiedenis. We fietsen een stukje in het modernere Marrakech en eromheen en we rijden ook in de kleine steegjes in de medina. Gelukkig kent onze gids goed zijn weg. 

We pauzeren even voor een sapje op het bekende Djemaa el fna plein  en keren terug naar ViaVia om te lunchen.
Ondertussen is ook Lotte met haar man en zoontje toegekomen. Wat leuk  is om in levende lijve kennis te maken met elkaar en ondertussen spelen de kindjes samen.

 

De volgende dag vertrekken we richting Essaouira, waar we even buiten het stadje logeren bij Riad Baoussala( https://www.baoussala.com/)    een mooie en gezellige ecolodge even buiten het centrum met een heerlijk zwembad, prachtige architectuur en wederom een heerlijke keuken!

Een echte verademing na Marrakech, want niet alleen is er hier rust en prachtige natuur ook de temperaturen zijn met minstens 10 graden gedaald, wat het alleen maar aangenamer maakt. Geen paniek, we halen nog steeds in de 30 graden☺

Helaas kunnen we maar 1 nachtje blijven, dus vertrekken we de volgende dag in de late namiddag naar het centrum van Essaouira, een tochtje van amper 20 minuten.

 

Essaouira is een levendig havenstadje, met leuke restaurantjes en marktjes.
We verblijven in de medina in het uiterst gezellige Chems Bleu (https://www.chemsbleu.com/)  Een echte aanader met mooie kamers, Lilou had zelfs haar eigen mezzanine en voelde haar Rapunzel ;-)
Je kan ontbijten op het dakterras met zicht op zee en het personeel waaronder Soffiane heeft ons met raad en daad bijgestaan. 

Een hoogtepunt van ons verblijf in Essaouira was het paardrijden op het strand! We reden met vrienden van Maaike die momenteel hun eigen Ranch aan het opstellen zijn, Ranchaftass. 

De paarden zijn echt top en de beleving is gewoonweg zalig! Ik ging  in volle galop,  Lilou -tot haar ergernis- aan de hand van Mohammed, maar ze  vond het ondanks dat ze nog niet alleen mocht en dat zijn haar eigen woorden “een droom die uitkomt” ☺

 

Na twee nachtjes in Essaouira is het tijd om te vertrekken naar onze laatste stop, Taghazout.

Taghazout ligt op een drie uurtjes rijden van Essaouira en nog geen uurtje van Agadir. 

Het is een plaats aan de kust waar we beide mooie herinneringen hadden toen we er een paar jaar geleden hebben gesurfd. 

Helaas ervaren we het nu wat minder positief, het strand ligt afgeladen vol en overal ligt afval. Wat ons betreft is het niet meer wat het is geweest, hoewel de kindjes blij zijn met het zwembad bij ons logement weten wij dat we Taghazout de volgende keer overslaan. 

 

Op de terugweg moeten we meermaals stoppen want Corona heeft opnieuw toegeslaan. Sinds we zijn aangekomen in Marokko zijn de cijfers gestegen en de avondklok vervroegd, ook is het niet meer toegestaan om je tussen verschillende steden te verplaatsen, tenzij je toerist ben of nog enkele andere redenen.

Onderweg naar de luchthaven passeren we langs verschillende controleposten en ook op de luchthaven zien we duidelijk de gevolgen. Er zijn slechts 6 vluchten die dag. 

We geven onze laatste Dirhams uit en stappen op het vliegtuig, bye bye Marokko, we will be back!